چگونه اگزما را به طور طبیعی در خانه و بدون دارو درمان کنیم؟

اگزما چیست؟

این اصطلاح عمومی، اگزما ، به انواع مختلف درماتیت (التهاب پوست) اشاره دارد. در میان اشکال مختلف اگزما، درماتیت آتوپیک شایع‌ترین نوع است و در واقع، این دو اصطلاح گاهی اوقات به جای یکدیگر استفاده می‌شوند.

اگرچه اگزما بیشتر در نوزادان شایع است، اما می‌تواند در هر سنی رخ دهد. با این حال، حدود ۸۵٪ از افراد مبتلا، قبل از ۵ سالگی شروع به اگزما می‌کنند. نیمی از نوزادان مبتلا تا سن ۳ سالگی به طور دائم از اگزما بهبود می‌یابند، در حالی که در برخی دیگر، این بیماری ممکن است دائمی باقی بماند و در طول زندگی عود کند. افرادی که اگزمای عودکننده دارند، معمولاً سابقه خانوادگی این بیماری یا برخی بیماری‌های آلرژیک دیگر مانند تب یونجه یا آسم را دارند .

با این حال، هنوز به طور کامل مشخص نشده است که چگونه این بیماری‌ها با یکدیگر مرتبط هستند. اگزما ممکن است افراد از همه نژادها را تحت تأثیر قرار دهد و در مردان کمی کمتر از زنان شایع است. اعتقاد بر این است که ۱ تا ۲ درصد از بزرگسالان و تا ۲۰ درصد از کودکان به اگزما مبتلا هستند. اگرچه اگزما مسری نیست ، اما معمولاً در بسیاری از اعضای یک خانواده یافت می‌شود و حداقل یک بیماری تا حدی ارثی است.

اگزما در کودکان

اگزما بیشتر کودکانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد که در خانواده‌هایشان سابقه بیماری آلرژیک - اگزما، آسم یا تب یونجه - وجود دارد - اختلالاتی که بخشی از به اصطلاح "سه‌گانه آتوپیک" هستند. خانواده کودکی که مبتلا به اگزما است، اغلب دارای خویشاوند درجه یک یا دو مبتلا به نوعی از این بیماری‌های آتوپیک است. اگزما همچنین احتمال ابتلا به آسم یا آلرژی را در کودکان مبتلا افزایش می‌دهد، اگرچه این بیماری‌ها توسط یکدیگر ایجاد نمی‌شوند.

با رشد کودک، ظاهر و محل اگزما نیز تغییر می‌کند. شایع‌ترین نواحی تحت تأثیر اگزما در نوزادان خردسال پیشانی، گونه‌ها و پوست سر است، اگرچه ممکن است قسمت بیشتری از بدن را نیز تحت تأثیر قرار دهد، معمولاً ناحیه پوشک را درگیر نمی‌کند. این وضعیت در سنین 6 تا 12 ماهگی در آرنج، زانو و سطوح خزنده بدتر می‌شود. از سن دو سالگی، توزیع آن تمایل به درگیر کردن دست‌ها، مچ پا و مچ دست و چین‌های روی زانوها و آرنج‌ها دارد. پوست اطراف پلک‌ها و دهان نیز ممکن است تحت تأثیر اگزما قرار گیرد. در نوجوانان و کودکان بزرگتر، ممکن است فقط روی دست‌ها رخ دهد.

ظاهر اگزما در نوزادان خردسال، قرمزتر و چرکی‌تر است، در حالی که در کودکان نوپا و بزرگتر، خشک‌تر، ضخیم‌تر شدن پوست و ایجاد خطوط پوستی قابل مشاهده است. این تغییر پوستی، لیکنیفیکاسیون نامیده می‌شود.

علائم اگزما

از نظر ظاهری در افراد مختلف و همچنین بسته به نوع خاص، شایع‌ترین اثرات اگزما، قرمزی و خشکی پوست است که با سوزش یا خارش همراه است. در بیشتر افراد مبتلا به این بیماری، خارش شدید اولین علامت اگزما است . اگزما ممکن است ضایعات و تاول‌های ترشح‌دار و همچنین پوست خشک و پوسته پوسته ایجاد کند که در نتیجه خاراندن مکرر، پوست را پوسته پوسته و ضخیم می‌کند.

اگرچه اگزما ممکن است هر ناحیه‌ای از بدن را تحت تأثیر قرار دهد، اما شایع‌ترین نواحی آسیب‌دیده در بزرگسالان و کودکان گردن، صورت و قسمت داخلی زانوها، مچ پا و آرنج است. شایع‌ترین نواحی تحت تأثیر اگزما در نوزادان ساعد، گونه‌ها، پیشانی، گردن، پوست سر و پاها هستند.

علائم اگزما گاهی اوقات می‌تواند برای چند ساعت یا چند روز به عنوان یک واکنش کوتاه ظاهر شود، در حالی که در موارد دیگر ممکن است برای مدت طولانی‌تری ادامه یابد. در این حالت، آنها به عنوان درماتیت مزمن طبقه‌بندی می‌شوند .

علل اگزما

تصور می‌شود که اگزما با واکنش خاص سیستم ایمنی به یک ماده محرک مرتبط است و توسط آن ایجاد می‌شود

، اگرچه علت دقیق آن هنوز ناشناخته است. قطعاً مشخص است که اگزما بیشتر در خانواده‌هایی که اعضای آنها سابقه آسم یا نوعی آلرژی دارند، دیده می‌شود .

جوش‌های خارش‌دار در برخی افراد ممکن است در پاسخ به شرایط یا مواد خاصی رخ دهد. به عنوان مثال، پوست برخی افراد ممکن است هنگام تماس با مواد زبر یا خشن دچار خارش شود. در برخی دیگر، ممکن است در اثر احساس سرما یا گرمای بیش از حد، یا از تماس با شوره حیوانات یا قرار گرفتن در معرض محصولات خانگی مانند مواد شوینده یا صابون، شیوع پیدا کند. اگزما همچنین ممکن است در اثر سرماخوردگی و عفونت‌های تنفسی فوقانی ایجاد شود. علائم این بیماری ممکن است در نتیجه استرس بدتر شود .

اگزما قابل درمان نیست و با این وجود می‌توان با اجتناب از مواد محرک و همچنین درمان‌های پزشکی مربوط به اگزما، این بیماری را مدیریت کرد . اگزما مسری نیست و هیچ خطری برای انتقال از افراد مبتلا ندارد.

چگونه اگزما را درمان کنیم؟

التهاب را می‌توان با پمادها و کرم‌های تجویزی حاوی کورتیکواستروئیدها و همچنین محصولات بدون نسخه برای درمان اگزما مانند کرم هیدروکورتیزون ۱٪ کاهش داد. برای درمان موارد شدید این بیماری، پزشکان ممکن است کورتیکواستروئیدهای خوراکی و همچنین آنتی‌بیوتیک‌ها را برای مبارزه با باکتری‌های ایجادکننده عفونت تجویز کنند، در صورتی که ناحیه تحت تأثیر اگزما آلوده شود.

خارش شدید را می‌توان با آنتی‌هیستامین‌ها ، فتوتراپی (درمان با نور ماوراء بنفش که روی پوست اعمال می‌شود) و درمان‌های اگزمای قیری (این مواد شیمیایی برای کاهش خارش طراحی شده‌اند) نیز درمان کرد. به افرادی که علائم آنها به هیچ درمان طبیعی دیگری برای اگزما پاسخ نمی‌دهد، سیکلوسپورین تجویز می‌شود.

دو دارو که به عنوان تعدیل‌کننده‌های سیستم ایمنی موضعی (TIM) طبقه‌بندی می‌شوند، توسط FDA برای درمان اگزما با شدت خفیف تا متوسط ​​تأیید شده‌اند. این داروها - پروتوپیک و الیدل - به شکل کرم‌های پوستی تولید می‌شوند. عملکرد آنها معطوف به تغییر پاسخ سیستم ایمنی به منظور جلوگیری از شیوع بیماری است. از آنجایی که استفاده از پروتوپیک و الیدل خطر احتمالی ایجاد سرطان را به همراه دارد، FDA به پزشکان هشدار می‌دهد که این داروها را با احتیاط

تجویز کنند . برای هشدار به بیماران و پزشکان در مورد خطرات احتمالی، این دو کرم روی بسته‌بندی خود هشدار "جعبه سیاه" سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) را دارند. این سازمان به پزشکان توصیه می‌کند که پروتوپیک و الیدل را فقط برای استفاده کوتاه مدت، پس از اینکه بزرگسالان و کودکان بالای ۲ سال مبتلا به سایر داروهای موجود برای درمان اگزما پاسخ ندادند، تجویز کنند. این کرم‌ها نباید توسط کودکان زیر ۲ سال استفاده شوند.

گزینه‌های درمان اگزما: رویکردهای طبیعی و مرسوم

گزینه‌های درمانی مرسوم

درمان‌های مرسوم اگزما اغلب شامل داروهای موضعی و خوراکی تجویز شده توسط متخصصان مراقبت‌های بهداشتی است. این گزینه‌ها برای کاهش التهاب، کنترل خارش و جلوگیری از عود بیماری طراحی شده‌اند. درمان‌های تجویزی رایج عبارتند از:

• کورتیکواستروئیدهای موضعی : این‌ها کرم‌ها یا پمادهای ضدالتهابی هستند که مستقیماً روی پوست مالیده می‌شوند. آن‌ها قرمزی، تورم و خارش را کاهش می‌دهند، اما در صورت استفاده طولانی مدت می‌توانند باعث نازک شدن پوست شوند.
• مهارکننده‌های کلسینورین : داروهایی مانند تاکرولیموس و پیمکرولیموس به مدیریت علائم اگزما بدون عوارض جانبی مرتبط با استروئیدها کمک می‌کنند. آنها اغلب در مناطق حساس مانند صورت یا گردن استفاده می‌شوند.
• آنتی‌هیستامین‌ها : آنتی‌هیستامین‌های خوراکی به تسکین خارش، به خصوص در شب، کمک می‌کنند و امکان خواب بهتر را فراهم می‌کنند.
• آنتی‌بیوتیک‌ها : زمانی که اگزما منجر به عفونت‌های باکتریایی پوست می‌شود، استفاده می‌شوند. این داروها ممکن است به صورت خوراکی یا موضعی مصرف شوند.
• داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی : در موارد شدید، پزشکان ممکن است داروهایی را تجویز کنند که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کنند تا علائم اگزما را کاهش دهند. این داروها خطر عوارض جانبی بیشتری دارند و نیاز به نظارت دقیق دارند.
• فتوتراپی : قرار گرفتن در معرض نور ماوراء بنفش تحت نظارت پزشک می‌تواند به کاهش علائم در موارد اگزمای مزمن کمک کند.

اگرچه درمان‌های مرسوم می‌توانند مؤثر باشند، اما اغلب نیاز به استفاده طولانی‌مدت دارند و ممکن است منجر به عوارض جانبی شوند، به‌ویژه با استفاده مکرر یا با دوز بالا.

گزینه‌های درمانی طبیعی

رویکردهای طبیعی بر تسکین پوست، کاهش التهاب و پشتیبانی از عملکرد سد دفاعی پوست بدون استفاده از داروهای مصنوعی تمرکز دارند. این گزینه‌ها معمولاً برای اگزمای خفیف تا متوسط ​​یا به عنوان مراقبت‌های حمایتی در کنار سایر درمان‌ها استفاده می‌شوند. این موارد عبارتند از:

• مرطوب کردن با نرم‌کننده‌های طبیعی : استفاده از کرم‌ها و روغن‌های ساخته شده از منابع طبیعی مانند کره شیا، روغن نارگیل یا روغن جوجوبا به حفظ رطوبت پوست و جلوگیری از خشکی آن کمک می‌کند.
• کرم‌ها و پمادهای گیاهی : محصولاتی که با عصاره‌های گیاهی مانند گل همیشه بهار، بابونه یا ریشه شیرین بیان ساخته می‌شوند، به دلیل خواص آرام‌بخش و ضدالتهابی خود شناخته شده‌اند.
• حمام درمانی : حمام بلغور جو دوسر و خیس خوردن در آب نمک به تسکین خارش و سوزش کمک می‌کند و در عین حال پوست را نرم می‌کند.
• تنظیم رژیم غذایی : برخی افراد با اجتناب از محرک‌های غذایی رایج و پیروی از یک رژیم غذایی ضد التهابی سرشار از میوه‌ها، سبزیجات و اسیدهای چرب امگا ۳، تسکین می‌یابند.
• پروبیوتیک‌ها و مکمل‌ها : این مکمل‌ها با هدف حمایت از سلامت روده و کاهش التهاب سیستمیک تجویز می‌شوند که ممکن است برای بیماری‌های پوستی مانند اگزما مفید باشد.

درمان‌های طبیعی ممکن است تسکین تدریجی ایجاد کنند و احتمال کمتری برای ایجاد عوارض جانبی دارند، و این باعث می‌شود که این روش‌ها برای کسانی که به دنبال یک رویکرد جامع‌تر هستند، گزینه ارجح‌تری باشند.

بهترین محصولات طبیعی برای تسکین اگزما

کرم‌ها و پمادهای گیاهی

کرم‌های طبیعی اگزما اغلب حاوی عصاره‌های گیاهی هستند که به دلیل اثرات تسکین‌دهنده و ضدالتهابی‌شان شناخته شده‌اند. محصولاتی که حاوی گل همیشه بهار، بابونه یا فندق افسونگر هستند، به طور گسترده برای کاهش قرمزی، خشکی و سوزش استفاده می‌شوند. این کرم‌ها معمولاً فاقد عطرهای مصنوعی و مواد نگهدارنده هستند و به همین دلیل برای پوست‌های حساس مناسب هستند.

روغن‌ها و کره‌های مرطوب‌کننده

روغن‌های طبیعی مانند روغن نارگیل، روغن جوجوبا و روغن بادام شیرین برای حفظ رطوبت و بازیابی سد محافظ پوست مؤثر هستند. کره شیا یکی دیگر از ترکیبات رایج است که هم آبرسانی و هم اثر ضد التهابی خفیفی دارد. این محصولات معمولاً پس از حمام برای حفظ رطوبت و کاهش التهاب استفاده می‌شوند.

محصولات جو دوسر کلوئیدی

بلغور جو دوسر کلوئیدی اغلب در لوسیون‌های طبیعی اگزما، محلول‌های حمام و پاک‌کننده‌ها یافت می‌شود. این ماده به تسکین خارش، تسکین پوست ملتهب و متعادل کردن سطح pH پوست کمک می‌کند. این ماده توسط اکثر انواع پوست به خوبی تحمل می‌شود و برای بزرگسالان و کودکان توصیه می‌شود.

ژل‌های آلوئه ورا

محصولات مبتنی بر آلوئه ورا، تسکین دهنده و مرطوب کننده پوست مستعد اگزما هستند. این محصولات به ویژه در هنگام تشدید اگزما، زمانی که پوست احساس گرما یا تحریک می‌کند، مفید هستند. این ژل‌ها اغلب برای افزایش فواید، با سایر مواد طبیعی ترکیب می‌شوند.

صابون‌ها و پاک‌کننده‌های طبیعی

صابون‌های ملایم و بدون عطر ساخته شده با روغن‌های گیاهی و گلیسیرین به پاکسازی پوست بدون از بین بردن روغن‌های طبیعی کمک می‌کنند. بسیاری از این محصولات با گیاهان تسکین‌دهنده یا بلغور جو دوسر غنی شده‌اند تا سلامت پوست را بیشتر تقویت کنند.

محصولات مراقبت از پوست پروبیوتیک

برخی از محصولات مراقبت از پوست طبیعی شامل پروبیوتیک‌هایی هستند که با هدف متعادل کردن میکروبیوم پوست تولید می‌شوند. این امر می‌تواند به کاهش التهاب و بهبود مقاومت پوست در برابر محرک‌ها و آلرژن‌ها کمک کند.

چگونه محصولات طبیعی به درمان اگزما کمک می‌کنند

• تقویت سد دفاعی پوست: اگزما اغلب ناشی از تضعیف سد دفاعی پوست است که اجازه می‌دهد رطوبت از پوست خارج شده و مواد محرک وارد شوند. محصولات طبیعی مانند روغن‌ها و کره‌ها با تشکیل یک لایه محافظ روی پوست به ترمیم این سد دفاعی کمک می‌کنند. این امر خشکی را کاهش می‌دهد، از هدر رفتن آب جلوگیری می‌کند و پوست را از عوامل محرک خارجی محافظت می‌کند.
• کاهش التهاب: التهاب یکی از ویژگی‌های اصلی اگزما است. محصولات طبیعی حاوی ترکیبات گیاهی هستند که پوست را آرام می‌کنند و قرمزی، تورم و خارش را کاهش می‌دهند. موادی مانند آلوئه ورا، کالاندولا و بابونه به دلیل اثرات ضد التهابی خود شناخته شده‌اند و به کاهش ناراحتی بدون داروهای مصنوعی کمک می‌کنند.
• تسکین خارش و سوزش: خارش می‌تواند منجر به خاراندن شود که اگزما را بدتر می‌کند و خطر عفونت را افزایش می‌دهد. کرم‌ها و بالم‌های طبیعی پوست را تسکین می‌دهند و خارش را تسکین می‌دهند. به عنوان مثال، بلغور جو دوسر کلوئیدی به پوست متصل می‌شود و سدی ایجاد می‌کند که به تسکین خارش و سوزش کمک می‌کند و در عین حال از آبرسانی پوست پشتیبانی می‌کند.
• کمک به آبرسانی پوست: خشکی پوست هم از علائم و هم از عوامل اگزما است. مرطوب‌کننده‌های طبیعی مانند کره شیا، روغن نارگیل و گلیسیرین رطوبت را به پوست جذب کرده و آن را در آنجا نگه می‌دارند. این مواد برای حفظ نرمی و رطوبت پوست و جلوگیری از عود بیماری ضروری هستند.
• متعادل کردن میکروبیوم پوست: برخی از محصولات طبیعی حاوی پروبیوتیک‌ها یا مواد تخمیر شده هستند که از تعادل باکتری‌های خوب روی پوست پشتیبانی می‌کنند. میکروبیوم سالم پوست می‌تواند التهاب را کاهش داده و در برابر باکتری‌های مضر که اغلب علائم اگزما را بدتر می‌کنند، محافظت کند.
• تقویت ترمیم پوست: عصاره‌های طبیعی سرشار از ویتامین‌ها، آنتی‌اکسیدان‌ها و اسیدهای چرب ضروری، التیام پوست را تسریع می‌کنند. آن‌ها به بازسازی سلول‌ها کمک می‌کنند و به پوست در بهبودی از آسیب‌های ناشی از خراش یا خشکی کمک می‌کنند.

محصولات طبیعی به روش‌های مختلفی برای مدیریت ایمن و ملایم علائم اگزما عمل می‌کنند و همین امر آنها را به انتخابی کاربردی برای مراقبت طولانی مدت از پوست تبدیل می‌کند.

ترکیبات رایج در محصولات طبیعی اگزما

• کره شیا یک نرم کننده غنی است که به دلیل خواص مرطوب کنندگی و محافظت از پوست شناخته شده است. این ماده به تسکین خشکی، کاهش پوسته پوسته شدن و پشتیبانی از سد پوستی کمک می کند. بافت غلیظ آن، آن را برای حفظ رطوبت، به خصوص در نواحی بسیار خشک یا تحریک شده، ایده آل می کند.
• روغن نارگیل به دلیل خواص ضد باکتری و مرطوب کنندگی‌اش به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روغن خشکی را کاهش می‌دهد و ممکن است به جلوگیری از عفونت‌های پوستی مرتبط با اگزما کمک کند. بافت سبک آن امکان جذب سریع را فراهم می‌کند و آن را به یک پایه رایج در کرم‌ها و بالم‌های طبیعی تبدیل می‌کند.
• بلغور جو دوسر کلوئیدی محصولی از جو دوسر آسیاب شده است که در لوسیون‌ها و محلول‌های حمام استفاده می‌شود. این محصول خارش را تسکین می‌دهد، پوست را نرم می‌کند و به حفظ تعادل pH طبیعی پوست کمک می‌کند. این محصول برای همه سنین مناسب است و اغلب برای پوست‌های حساس توصیه می‌شود.
• ژل آلوئه ورا اثر خنک کنندگی دارد که سوزش را تسکین داده و قرمزی را کاهش می‌دهد. اغلب در طول دوره‌های تشدید اگزما برای آرام کردن پوست و تسریع بهبودی استفاده می‌شود. آلوئه ورا همچنین به حفظ رطوبت پوست بدون مسدود کردن منافذ پوست کمک می‌کند.
• عصاره کالاندولا به دلیل خواص تسکین‌دهنده و التیام‌بخش پوست ارزشمند است. این عصاره اغلب در کرم‌ها و پمادها به دلیل توانایی‌اش در کاهش التهاب و پشتیبانی از ترمیم بافت استفاده می‌شود.
• بابونه به دلیل اثرات آرامش‌بخش خود، چه به صورت موضعی و چه به صورت خوراکی، شناخته شده است. در مراقبت از پوست، به تسکین سوزش، کاهش تورم و تسکین خارش پوست کمک می‌کند. این گیاه معمولاً در کرم‌ها، روغن‌ها و افزودنی‌های حمام یافت می‌شود.
• روغن جوجوبا از چربی‌های طبیعی پوست تقلید می‌کند و به تنظیم رطوبت کمک می‌کند. این روغن سبک، غیر چرب و با جذب خوب است و برای پوست‌های حساس و مستعد اگزما ایده‌آل است.

چگونه از اگزما جلوگیری کنیم

این نکات ساده می‌توانند به کاهش شدت شیوع اگزما یا حتی گاهی اوقات به جلوگیری کامل از علائم اگزما کمک کنند:

• مرطوب کردن مکرر
• کاهش استرس
• جلوگیری از گرمازدگی و تعریق
• دور از رطوبت یا تغییرات ناگهانی دما نگهداری شود
• اجتناب از تماس با مواد خراشنده مانند پشم
• اجتناب از استفاده از مواد شوینده، حلال‌ها و صابون‌های قوی
• شناخت و اجتناب از غذاهایی که ممکن است باعث شیوع بیماری شوند
• استفاده از کرم‌ها و لوسیون‌های طبیعی برای درمان اگزما